ครูอดีต...ครูปัจจุบัน...ครูอนาคต (๒)

... สืบเนื่องจากฉบับที่แล้วในเรื่องของการพัฒนาครูที่มุ่งเน้นที่จะให้ความรู้ความเข้าใจในด้านวิทยาการหรือทฤษฎีการศึกษาใหม่ๆ จากต่างชาติ ที่นอกจากบริบทของบุคลากร สังคม วัฒนธรรม สิ่งแวดล้อมการจัดการศึกษาของต่างประเทศและของไทยจะแตกต่างกันแล้ว รูปแบบ วิธีการที่นำมาถ่ายทอดยังไม่ได้ใหม่ตามทฤษฎีไปด้วย ครูจำนวนไม่น้อยจึงคงเห็นว่าเป็นความรู้ที่ไม่ได้แตกต่างไปจากความรู้เดิมที่ตนเองมีอยู่ นอกจากใช้เวลาไปมากแต่ได้ประโยชน์ค่อนข้างน้อยแล้ว ยังไปเบียดบังเวลาการสอนของครูหมดไปอีกด้วย

... ครูอดีต...ที่เรารำลึกถึง ครูปัจจุบัน...ที่เราเป็นอยู่ รวมไปถึงครูอนาคตหรือครูพันธุ์ใหม่ที่กำลังจะถูกผลิตออกมา ทุก “ครู” ที่กล่าวถึงล้วนมีความสำคัญยิ่ง เพราะต้องมีส่วนร่วมในการรับผิดชอบในการพัฒนาเด็กปีละหลายล้านคน ...ทั้งเมื่อวาน วันนี้และวันข้างหน้าอีกยาวไกล

... ครูในอนาคตจะมีคุณภาพระดับไหน ก็ต้องใช้เวลาในการรอพิสูจน์กัน แต่ครูยุคปัจจุบัน เขากำลังประสบปัญหาอะไรบ้าง หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ต้องมีการหาวิธีการและแนวทางในการพัฒนาครูให้เกิดคุณภาพ ...ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง

... ไม่ว่าจะเป็นปัญหาของงาน “สอนคน” ที่คุณครูมีความรู้สึกว่า เด็กยุคปัจจุบันจะ “แก่แดด” เร็วกว่าเมื่อครั้งอดีต หรือ “งานสอนหนังสือ” ที่คุณครูอยากจัดการเรียนการสอนอย่างเต็มเม็ด เต็มหน่วย เต็มเวลาและเต็มความสามารถที่มีอยู่ แต่ครูต้องมารับงานเพิ่ม งานฝาก สารพัดกิจกรรม /โครงการ ทั้งจากหน่วยงานภายในและภายนอกแต่ละปีจำนวนมาก ทำให้ครูเกิดความอ่อนล้า เหนื่อยทั้งกายและใจ ...จึงย่อมส่งผลถึงทั้งเด็กและครูอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

... อีกทั้งปัญหาของการขาดขวัญกำลังใจ เพราะต้องรับภาระมากและหนัก แต่รายได้จากงานที่ทำก็ไม่เป็นไปตามยาหอมที่เคยให้ไว้ตั้งแต่ตอนประกาศปฏิรูปการศึกษาว่า “ครูเป็นวิชาชีพชั้นสูงจะต้องได้รับเงินเดือนสูงตามไปด้วย” แม้แต่ด้านความก้าวหน้าด้วยระบบวิทยฐานะที่จะทำให้ครูก้าวไปสูงสุดเทียบเท่ากับระดับอธิบดีหรือศาตราจารย์นั้นก็น่าจะเป็นได้แค่หลักการเท่านั้น เพราะจากการปฏิบัติจริง แค่ระดับชำนาญการพิเศษ ครูส่วนใหญ่ก็ “ตกสวรรค์” กันเป็นแถวแล้ว

... ปัจจุบันเมืองไทยมีครูอยู่ประมาณ ๔๐๐,๐๐๐ คน ครูบางคนกำลังมีไฟแรงกล้า...บางคนกระตุก ติดๆ-ดับๆ...บางคนกำลังจะหมดไฟ แม้ว่าครูแต่ละคนแต่ละรุ่น ต่างก็มีเจตคติ มีพลังกาย พลังใจ ในการปฏิบัติหน้าที่มากน้อยแตกต่างกันออกไป แต่ขึ้นชื่อว่า “ครูไทย”แล้ว ทุกครูล้วนมีความสามารถทั้งสิ้น ...แต่ใครล่ะ? ที่จะสามารถแก้ไขสิ่งที่มาบั่นทอนพลังใจของครูให้หมดไปและมีการเติมเชื้อไฟให้เกิดขึ้นได้ เพื่อให้ “ครูปัจจุบันและครูพันธุ์ใหม่ในอนาคต” ได้เห็นคุณค่าในอาชีพของตนเอง มีความมุ่งมั่น ทุ่มเท ในการทำหน้าที่อย่างครูมืออาชีพ มีจิตสำนึก มีอุดมการณ์ มีคุณธรรมและจริยธรรมในการเป็นปูชนียบุคลอย่างแท้จริง.

ระบบลงคะแนนเฉพาะสาชิก.

ต้องเข้าระบบก่อน.

ยังไม่มีการให้คะแนน.